July 22nd, 2006
Si Loko loko
Si Loko Loko
inaasar, kinukulit,
pinangingiti, pinapatawa
sa mga patok na hirit
Nakakahawa ang kanyang tawa
Komedya ang ma-ala demonyong ngiti
Nakakatuwa ang kanyang charisma
Sa ligaya’t aliw, siya’y magawi
Unti unti kong nakilala si Loko loko
At nalaman ang nakatagong anyo
Nagmamay-ari ng isang ginintuang puso
Talagang isang tunay na henyo
Isang huwaran sa sangkatauhan
Puno ng pagmamahal ang puso
Di para lamang sa kanyang sarili,
kundi para sa kapakanan ibang tao
Siya rin pala ay isang seryosong tao
Responsible,maka- Diyos sa kabila ng haha at hoho
marunong siyang maging totoo
sa kawpa niya, siya'y simpatico
Habang tumatagal ang panahon
Patuloy pa rin si Loko loko
Mag tanim ng ngiti’t saya sa mga tao
Maging bata, matanda, mapayat, mataba
Mahirap, mayaman, matalino, bobo
Sa aking pag-titig sa kanya pa lamang
Ako’y nabibighani at napapangiti
Gumagaan ang aking loob
Nawala ang paghati
Tuwing di ko siya kasama
Hinahanap ko ang kanyang tinig
Di ko malaman ang aking nadarama
Ito na ba ay pag-ibig?
Eto talagang si Loko loko
Nilito pa ang nananahimik na buhay ko
Ako’y nawala bigla sa tono
Hindi tama ang damdaming tumutubo
Bakit di ko nakitang ito’y darating?
Di ko natanto ang may anghel na parating?
Di nakapaghanda sa emosyong ito
Na mahal na mahal ko na siya
Loko loko, aaminin ako na ang aking lihim
Para sayo, ako’y nagkanda-loka loka na rin
Palagi nalang akong niloloko
inaasar, kinukulit,
pinangingiti, pinapatawa
sa mga patok na hirit
Nakakahawa ang kanyang tawa
Komedya ang ma-ala demonyong ngiti
Nakakatuwa ang kanyang charisma
Sa ligaya’t aliw, siya’y magawi
Unti unti kong nakilala si Loko loko
At nalaman ang nakatagong anyo
Nagmamay-ari ng isang ginintuang puso
Talagang isang tunay na henyo
Isang huwaran sa sangkatauhan
Puno ng pagmamahal ang puso
Di para lamang sa kanyang sarili,
kundi para sa kapakanan ibang tao
Siya rin pala ay isang seryosong tao
Responsible,maka- Diyos sa kabila ng haha at hoho
marunong siyang maging totoo
sa kawpa niya, siya'y simpatico
Habang tumatagal ang panahon
Patuloy pa rin si Loko loko
Mag tanim ng ngiti’t saya sa mga tao
Maging bata, matanda, mapayat, mataba
Mahirap, mayaman, matalino, bobo
Sa aking pag-titig sa kanya pa lamang
Ako’y nabibighani at napapangiti
Gumagaan ang aking loob
Nawala ang paghati
Tuwing di ko siya kasama
Hinahanap ko ang kanyang tinig
Di ko malaman ang aking nadarama
Ito na ba ay pag-ibig?
Eto talagang si Loko loko
Nilito pa ang nananahimik na buhay ko
Ako’y nawala bigla sa tono
Hindi tama ang damdaming tumutubo
Bakit di ko nakitang ito’y darating?
Di ko natanto ang may anghel na parating?
Di nakapaghanda sa emosyong ito
Ngayon din na makatulong ng mahimbing
Suko na ako sa hidwaan ng damdamin
Di mapigil na nais siyang makapiling
Sana’y ganun rin ang nadarama niya para sa akin
Balang araw, siya sana ang aking giliwin
Walang siyang katiting na ideyaNa mahal na mahal ko na siya
Loko loko, aaminin ako na ang aking lihim
Para sayo, ako’y nagkanda-loka loka na rin
Posted by poetindisguise at 09:45 PM | Add a Comment